Klote dag
Absoluut verschrikkelijke klote dag. Gebotst op de eigen grenzen, de herroepelijke beperkingen die vooralsnog onherroepelijk zijn.
Boos geweest. Kort met een boze grijns. Hoofdpijn ontwikkeld. En niets gedaan van de dingen die ik verwacht wordt te doen, zowel van anderen als van mezelf.
O wat verlang ik er weer naar om compleet met rust gelaten te worden. Geen vragen, geen opdrachten, geen verwachtingen. Alleen rust, zonlicht, natuur, zingende vogeltjes en misschien één toevallige voorbijgangster die me in één moeite afhelpt van mijn gebrek aan zelfvertrouwen, mijn veel te grote gevoeligheid voor kritiek en mijn tweespalt tussen verlegenheid en het half grote bakkes van ver.
Ander werk. Dringend ander werk.
Een andere mezelf. Dringend een andere mezelf. Maar hoe? Hoe? Hoe? Hoe? Ra?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten