Poperinge - Abele - Poperinge.
De trein weet het ook niet meer
Waregem, Poperinge, Welkenraedt
gemaskerde onwetendheid
De voeten vertrekken, het hoofd volgt
langs de oevers ploegt het lijf
door, onder, over, dwars
het buitenland tegemoet
Abele, daarnet nog ver
nu is alles dicht
De kerk op de achtergrond, zoals het hoort
hoewel ze ook helemaal weg mag
verdwijnen voor eens en voor altijd
Terug dan maar
illegaal de grens over
langs vreemde wezens en ijzeren ezels
bevelende kapelletjes, platte batterijen
alleen in de velden
alleen met warme koffie
alleen met een tientonner
in de velden
hop, hoppe, opgejaagd
terug de radeloze trein op
naar mijn stoel, mijn tafel, mijn bed
mijn verjaardag.
HOERA!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten